Βρίσκεσαι εδώ: Αστεία » Σοφές Μαντινάδες
  • Για να λαμβάνεις τα καλύτερα –>

Σοφές Μαντινάδες

Μαντινάδα: Χωρίς νεκρούς η λευτεριά ζάλο ομπρός…

Χωρίς νεκρούς η λευτεριά ζάλο ομπρός δε κάνει γιατ’ από πάντα βρίσκεται στου τουφεκιού την κάνη.

Μαντινάδα: Ω την παντέρμη τη ζωή είντα…

Ω την παντέρμη τη ζωή είντα λογής γυρίζει το βράδυ να “ν” αστροφεγγιά τ” αϋτέρου να χιονίζει

Μαντινάδα: Πολλές φορές με την καρδιά καθόλου…

Πολλές φορές με την καρδιά καθόλου δεν μιλούμε γιατί το κάνει επίτηδες και όλο σου θυμούμε.

Μαντινάδα: Νάταν η πλάση από γυαλί να…

Νάταν η πλάση από γυαλί να θώρουνα που πχαίνει η μερακλίδικη ψυχή απ’ το κορμί σα βγαίνει.

Μαντινάδα: Σαν είν” ο τράος δυνατός δε…

Σαν είν” ο τράος δυνατός δε τον -ε- στένει μάντρα ο άντρας κάνει τη γενιά κι όι η γενιά τον άντρα.

Μαντινάδα: Τα χρόνια ασπρίζου τα μαλιά μα…

Τα χρόνια ασπρίζου τα μαλιά μα η γνώμη δεν αλλάζει εκειά που αγαπά κιαείς εκειά κατασταλάζει.

Μαντινάδα: Στο κόσμο τρία πράματα δε κάνουνε…

Στο κόσμο τρία πράματα δε κάνουνε στο σπίτι δυό πετεινοί δυό κούνελοι η πεθερά κι νύφη.

Μαντινάδα: Ο πόνος διώχνει τη χαρά και…

Ο πόνος διώχνει τη χαρά και η χαρά τον πόνο, κάθε πληγή γιατρεύεται με φάρμακο το χρόνο.

Μαντινάδα: Στο μετερίζι τσ’ ανθρωπιάς και στση…

Στο μετερίζι τσ’ ανθρωπιάς και στση τιμής το χρέος εκειά θα πάω να σταθώ κι ας ειμ’ ο τελευταίος.

Μαντινάδα: Ότι καιρός κι ανέ χτυπά τον…

Ότι καιρός κι ανέ χτυπά τον πρίνο δε λυγίζει είναι δεντρό που θύελες και μπόρες νταγιαντίζει.

Μαντινάδα: Οντέ θα κλέεις μη γελάς κι…

Οντέ θα κλέεις μη γελάς κι οντέ γελάς μη κλαίεις κι όσα σου πούνε μη τα πεις κι όσα κατές μη λέεις.

Μαντινάδα: Όσο φορούνε άρματα άντρες με μαύρα…

Όσο φορούνε άρματα άντρες με μαύρα γένια θα μένουν απροσκύνητα τση Κρήτης τα μπεντένια.

Μαντινάδα: Ούλοι με λένε κουζουλό μα ‘γω…

Ούλοι με λένε κουζουλό μα ‘γω ‘τσα θέλω να ‘μαι να στρώνω το σακάκι μου στσι στράτες να κοιμάμαι.

Μαντινάδα: Το χιόνι τση ψηλής κορφής δε…

Το χιόνι τση ψηλής κορφής δε μοιάζει με του κάμπου όπως κι ανθός τση λεμονιάς δε μοιάζει με του βάτου.

Μαντινάδα: Να τον διαλέγεις το μεζέ και…

Να τον διαλέγεις το μεζέ και να γλεντάς το χρόνο, εις τα παλιά παπούτσια σου γράφε καημό και πόνο

Μαντινάδα: Ψυχομαχώ και δίπλα μου μοιρολογάτ’ ο…

Ψυχομαχώ και δίπλα μου μοιρολογάτ’ ο πόνος γιατί ποθαίνω και αυτός θα ‘ν’ απομείνει μόνος.

Μαντινάδα: Ποτές σου μη περιφρονείς τα κάτω…

Ποτές σου μη περιφρονείς τα κάτω σκσλοπάθια γιατί εκειά πρωτοπατείς και βγαίνεις στα παλάθια.

Μαντινάδα: Όλα ωραία και καλά λέει ο…

Όλα ωραία και καλά λέει ο ευτυχισμένος μα ηντά τη θέλω ετσά ζωή λέει ο δυστυχισμένος

Μαντινάδα: Τραγούδιε και να τραγουδώ να λέμε…

Τραγούδιε και να τραγουδώ να λέμε μαντινάδες μα μεις δε τσι πλερώνομε να δούδωμε παράδες.

Μαντινάδα: Χαρές και λύπες τραγουδώ αγάπες και…

Χαρές και λύπες τραγουδώ αγάπες και σεβντάδες και όλα τα πάθη τσι ζωής τα κάνω μαντινάδες

Μαντινάδα: Σε μιαν εξομολόγηση που ‘καμα στο…

Σε μιαν εξομολόγηση που ‘καμα στο Δεσπότη μου ‘πε πως ο παράδεισος είναι το φαγοπότι.

Μαντινάδα: Οι – γι – άντρες οι…

Οι – γι – άντρες οι φανισιμιοί κι οι καστροπολεμάρχοι πως είν’ οι μπάλες δανεικές κατέχουν το στη μάχη.

Μαντινάδα: Πάντα ψηλά στέκει η κορφή αν…

Πάντα ψηλά στέκει η κορφή αν είν’ και χιονισμένη το βράχο δέρνει η θάλασσα μα πάντα βράχος μένει.

Μαντινάδα: Ψαρεύγω να βρω τη χαρά σε…

Ψαρεύγω να βρω τη χαρά σε νιούς γιαλού την άκρη και βάν” αντίς για δόλωμα του πόνου μου το δάκρυ.

Μαντινάδα: Στην Κρήτη πάει η λεβεντιά κι…

Στην Κρήτη πάει η λεβεντιά κι η – γ – αντρειωσύνη αντάμα και μαντινάδα γίνεται το γέλιο και το κλάμα.

Μαντινάδα: Πουλί απού ‘ναι δυνατό και νταγιαντά…

Πουλί απού ‘ναι δυνατό και νταγιαντά τον πόνο μπορεί και βγαίνει στσι κορφές με μια φτερούγα μόνο.

Μαντινάδα: Σαν αποθάνει ο μερακλής το στήθος…

Σαν αποθάνει ο μερακλής το στήθος πρωτολιώνει γιατί ‘ναι ο τόπος τση καρδιάς που κατοικούν οι πόνοι.

Μαντινάδα: Τούτος ο κόσμος φίλοι μου μοιάζει…

Τούτος ο κόσμος φίλοι μου μοιάζει τση καραμπίνας άλλοι περνούνε σα και μας κι άλλοι ψοφού τση πείνας.

Μαντινάδα: Όποιος σκοντάψει όρθια μένει να συνεχίσει…

Όποιος σκοντάψει όρθια μένει να συνεχίσει είναι το σκόνταμα αφορμή έδαφος να κερδίσει

Μαντινάδα: Τη μοίρα μου την προκαλώ βάσανα…

Τη μοίρα μου την προκαλώ βάσανα να μου μπέψει εγώ θα στέκω όρθιος μα κείνη δεν θ” αντέξει

Μαντινάδα: Τς άντρες δε τσοι ζυγιάζουνε ανέ…

Τς άντρες δε τσοι ζυγιάζουνε ανέ βαρούν στς οκάδες μόνο τσοι καμπανίζουνε στσοι γνώμες και στσοι χάρες.

Μαντινάδα: Παλιό κρασί η σκέψη μου κι…

Παλιό κρασί η σκέψη μου κι όλο μ” αυτή γλεντίζω μα “ναι στιγμές που με μεθεί και δε την νταγιαντίζω

Μαντινάδα: Οποιος μπορεί την σκέψη του να…

Οποιος μπορεί την σκέψη του να τηνε κάνει πράξη ούλος ο κόσμος να πνιγεί αυτός δεν θα πλαντάξει.

Μαντινάδα: Ο πρίνος στέκει ακλόνητος κι αν…

Ο πρίνος στέκει ακλόνητος κι αν σπάσει από χιόνι η ρίζα ντου χιονόνερα πίνει και δυναμώνει.

Μαντινάδα: Ούλες οι χάρες του κορμιού με…

Ούλες οι χάρες του κορμιού με το καιρό περνούνε μα οι μερακλίδικες καρδιές γλεντούν και δε γερνούνε.

Μαντινάδα: Σε μια κουτάλα διάβασα ενός κριγιού…

Σε μια κουτάλα διάβασα ενός κριγιού μπροστάρη στον άλλο κόσμο ο άνθρωπος πως πράμα δε θα πάρει.

Μαντινάδα: Στη θάλασσα πετώ φελούς κι ούλοι…

Στη θάλασσα πετώ φελούς κι ούλοι στο πάτο πάνε κι άλλοι πετούνε σίδερα κι στον αφρό κυλάνε.

Μαντινάδα: Παράξενο μου φαίνεται όπως μου φαίνουντ’…

Παράξενο μου φαίνεται όπως μου φαίνουντ” όλα να βγαίν” από τον τρόχαλο ετσά πανώρια βιόλα

Μαντινάδα: Τέσσερα ξύλα ο αητός βάνει για…

Τέσσερα ξύλα ο αητός βάνει για την φωλιά ντου μ” όσο κι αν είναι άσκημη αητοί “ναι τα πουλιά ντου

Μαντινάδα: Τι να την κάμμεις την χαρά…

Τι να την κάμμεις την χαρά άμα ‘ναι λίγη ώρα μοιάζει πουλί που λιάζεται οντέ κοπάσει η μπόρα.

Μαντινάδα: Ο μισεμός έχει καημό το έχε…

Ο μισεμός έχει καημό το έχε γειά “χει ζάλη και το καλοσωρίσετε έχει χαρά μεγάλη

Μαντινάδα: Σα δώσει ο ήλιος στο βουνό…

Σα δώσει ο ήλιος στο βουνό τσοι ύστερές του αχτίνες οι ωραιότερες στιγμές ούλης τση μέρας είναι.

Μαντινάδα: Το περιβόλι τση ζωής απού το…

Το περιβόλι τση ζωής απού το βαβαλίσει με σεβασμό και με τιμή ανθούς θα το γεμίσει

Μαντινάδα: Τοίχος παλιός δε χτίζεται καινούργιος δε…

Τοίχος παλιός δε χτίζεται καινούργιος δε χαλιέται καινούργια αγάπη γίνεται παλιά δε λησμονιέται

Μαντινάδα: Στο ψεύτη κόσμο ετούτονε πολύ μ’…

Στο ψεύτη κόσμο ετούτονε πολύ μ” έχουν πληγώσει δεν εγεννήθηκα Χριστός μα μ” έχουνε σταυρώσει.

Μαντινάδα: Το μερακλίδικο πουλί ποτές φωλιά δε…

Το μερακλίδικο πουλί ποτές φωλιά δε χτίζει μόνο τ” αρέσει η λευτεριά στα όρη να γυρίζει.

Μαντινάδα: Το χάρισμα του μερακλή δε τόχει…

Το χάρισμα του μερακλή δε τόχει δώσ” η φύση για αυτό και δε μπορεί κανείς να το κληρονομήσει

Μαντινάδα: Τσ’ άντρες δε τσι ζυγιάζουνε μούδε…

Τσ’ άντρες δε τσι ζυγιάζουνε μούδε ρωτούν ήντά ‘ναι, μόνο τσι δοκιμάζουνε στσι τόπους απού πάνε.

Μαντινάδα: Ο χρόνος εις το πέρασμα Θέ…

Ο χρόνος εις το πέρασμα Θέ μου πληγές τση φέρνει κι όμως τονε γιορτάζουνε κάθε φορά που μπαίνει

Μαντινάδα: Τα όρη τα ψηλά βουνά έχουνε…

Τα όρη τα ψηλά βουνά έχουνε τον αέρα η νιότη κι η παλικαριά δεν είναι κάθα μέρα.