Βρίσκεσαι εδώ: Αστεία » Μαντινάδες Πόνου
  • Για να λαμβάνεις τα καλύτερα –>

Μαντινάδες Πόνου

Μαντινάδα: Τα φυλλοκάρδια του σεβντά σφαλίζω και…

Τα φυλλοκάρδια του σεβντά σφαλίζω και κλειδώνω, γιατί δε θέλω να γροικώ κι άλλης αγάπης πόνο.

Μαντινάδα: Ο πόνος που “χω στη καρδιά…

Ο πόνος που “χω στη καρδιά δε πρόκειτε να γιάνει εκτός εάν το όνειρο απού δα ξεδηλιάνει

Μαντινάδα: Άστρα μη με μαλώνετε που τραγουδώ…

Άστρα μη με μαλώνετε που τραγουδώ τη νύχτα είχα ‘να πόνο στη καρδιά και βγήκα και τον είπα.

Μαντινάδα: Δικάστηκα να σ” αγαπώ έφεση δεν…

Δικάστηκα να σ” αγαπώ έφεση δεν σηκώνει ο φταίχτης είναι η καρδιά και μάρτυρες οι πόνοι

Μαντινάδα: Βαθιά σημάδια αφήσανε εις τη καρδιά…

Βαθιά σημάδια αφήσανε εις τη καρδιά οι πόνοι μ” όσο κι αν τη πληγώσανε το δάκρυ τσαλαφρώνει

Μαντινάδα: Δε θέλω μέσα στη καρδιά να…

Δε θέλω μέσα στη καρδιά να βάλω κι άλλο πόνο με τη πληγή που μ’ άνοιξες μ’ αυτή να ζήσω μόνο.

Μαντινάδα: Δεν είναι πόνος να πονεί πόνος…

Δεν είναι πόνος να πονεί πόνος να θανατώνει σαν την αγάπη την κρυφή που δεν ξεφανερώνει

Μαντινάδα: Ούλ” αγαπούν και χαίρουνται μα “γω…

Ούλ” αγαπούν και χαίρουνται μα “γω αγαπώ και κλαίω και σε μια πέτρα κάθομαι τον πόνο μου και λέω.

Μαντινάδα: Έχω τον πόνο στην καρδιά και…

Έχω τον πόνο στην καρδιά και την πληγή στη μέση μα συ τον έχεις στην ποδιά κι αν σηκωθείς θα πέσει.

Μαντινάδα: Μαύρα θα βάψω να φορώ να…

Μαύρα θα βάψω να φορώ να δείχνω με τα ρούχα, πως εχαθήκαν οι χαρές στον ψεύτη κόσμο απού “χα.

Μαντινάδα: Μη με παρεξηγήσετε πως τραγουδώ τη…

Μη με παρεξηγήσετε πως τραγουδώ τη νύχτα γιατί χω ένα πόνο στην καρδιά και βγήκα και τον είπα

Μαντινάδα: Στου πόνου το ξαστέρωμα σαν πέσει…

Στου πόνου το ξαστέρωμα σαν πέσει δροσοστάλα χίλια φαρμάκια κι’ αν θα πιεις θα λες ας ζήσω κι’ άλλα

Μαντινάδα: Μια ασκιανάδα μου κλουθά κι όπου…

Μια ασκιανάδα μου κλουθά κι όπου βρεθώ δε λειάζει -  ο στεναγμός μου σύννεφο, κάνει και με σκεπάζει

Μαντινάδα: Πως τραγουδώ δε πάει να πει,…

Πως τραγουδώ δε πάει να πει, χαρούμενος πως είμαι - εκιά με βγάνει μια πληγή τσ” αγάπης που πονεί με,

Μαντινάδα: Αν κλαίω και πονώ για σε…

Αν κλαίω και πονώ για σε δεν θέλω να σε νοιάζει έχω καρδιά που αγαπά και θέλω να στενάζει

Μαντινάδα: Σαν πληγωμένος αετός Απλώνω τα φτερά…

Σαν πληγωμένος αετός Απλώνω τα φτερά μου Κόντρα να πάω τσι μοίρας μου Που δέρνει την καρδιά μου

Μαντινάδα: Πρέπει να βγάλουν Άγιο, πόνο να…

Πρέπει να βγάλουν Άγιο, πόνο να τονε λένε - να δεις μπροστά στη χάρη του, πόσες καρδιές θα κλαίνε

Μαντινάδα: Κάποτε ήταν ανάμνηση και τώρα είναι…

Κάποτε ήταν ανάμνηση και τώρα είναι σκέψη -  μα πρέπει νά “βγει απ” το νου, προτού με καταστρέψει

Μαντινάδα: Στον ασκιανό σου δε θα “ρθω,…

Στον ασκιανό σου δε θα “ρθω, όσο κι αν κάνει κάψα - σ” όποιο δεντρί κι αν έκατσα οι στεναγμοί το κάψαν

Μαντινάδα: Αδερφομοίρη στους καημούς, η μοίρα μου…

Αδερφομοίρη στους καημούς, η μοίρα μου με βάνει - κι όταν μοιράζει τσι χαρές απόπαιδο με κάνει

Μαντινάδα: Τίνος θα πω το πόνο μου,…

Τίνος θα πω το πόνο μου, όχι για να με νοιώσει - μόνο δυο λόγια να μου πεί, κουράγια να μου δώσει

Μαντινάδα: Μα εγώ εκαταδικάστηκα Για μιαν αγάπη…

Μα εγώ εκαταδικάστηκα Για μιαν αγάπη μόνο Να ζητιανεύω τη χαρά Και να πουλώ τον πόνο

Μαντινάδα: Στου χωρισμού σου τη πληγή, φάρμακο…

Στου χωρισμού σου τη πληγή, φάρμακο δε θα βάλω - για να πονώ να μη ξεχνώ ένα σεβντά μεγάλο

Μαντινάδα: Είναι σκληρό να καρτερείς, χρόνια χαρές…

Είναι σκληρό να καρτερείς, χρόνια χαρές να “ρθούνε - και να θωρείς τριγύρω σου, αλλού να τσι πετούνε

Μαντινάδα: Δεν ήξερα μα έμαθα στα βάσανα…

Δεν ήξερα μα έμαθα στα βάσανα ν’αντέχω και τσι καημούς παρηγοριά μες στη ζωή να έχω

Μαντινάδα: Δεν την εδίνω την καρδιά σ’άλλη…

Δεν την εδίνω την καρδιά σ’άλλη να με πληγώσει στα χέρια σου μελαχροινή θέλω να τελειώσει

Μαντινάδα: Παντέρμη σκέψη και γιατί το νου…

Παντέρμη σκέψη και γιατί το νου μου βασανίζεις - κι απάνω στις παλιές πληγές, άλλες πληγές ανοίγεις?

Μαντινάδα: Τόπος που κάνει αντίλαλο, πληθαίνει το…

Τόπος που κάνει αντίλαλο, πληθαίνει το καημό μου - γιατί γροικώ δυο τρεις φορές τον αναστεναγμό μου

Μαντινάδα: Ρόδα και κρίνα του μπαξέ ούλα…

Ρόδα και κρίνα του μπαξέ ούλα θα τα μαζώξω καημούς και πόνους απ’ τη καρδιά να τσοι πετάξω όξω

Μαντινάδα: Κάμε Χριστέ μου οι χαρές, με…

Κάμε Χριστέ μου οι χαρές, με τον καινούργιο χρόνο - να “ναι πληθώρα να μπορούν, να διώχνουνε τον πόνο.

Μαντινάδα: Όταν βαθιά πονεί η καρδιά το…

Όταν βαθιά πονεί η καρδιά το στόμα δεν ανοίγει δρόμο γυρεύει η καρδιά μα στεναγμός την πνίγει

Μαντινάδα: Διακονιάρα ’μαι μα πλούσα μαι στον…

Διακονιάρα ’μαι μα πλούσα μαι στον πόνο κι’ όπου κι αν πάω μου κλουθούν βάσανα, πίκρες μόνο

Μαντινάδα: Με το μαράζι μια ζωή, είμαι…

Με το μαράζι μια ζωή, είμαι και τυρανούμαι - ότι αγαπώ μου πέρνουνε κι  ότι αγαπώ στερούμαι.

Μαντινάδα: Κλαίω και μες στα κλάματα φωνάζω…

Κλαίω και μες στα κλάματα φωνάζω τ” όνομά σου, γιατί “χω μέσα στη καρδιά βαθιά πληγή δικιά σου.

Μαντινάδα: Πάντα τσι δίνεις τσι καρδιάς, πόνο…

Πάντα τσι δίνεις τσι καρδιάς, πόνο που δε σηκώνει - μα σε μπαξέ χωρίς νερό, λουλούδι δε φυτρώνει

Μαντινάδα: Μη κλαίς πουλί οντε πονείς και…

Μη κλαίς πουλί οντε πονείς και δε βρεθώ κοντά σου πάντοτε με τη σκέψη μου να ανοίγεις τα φτερά σου

Μαντινάδα: Την πλήγωσαν την πρόδωσαν της έσβησαν…

Την πλήγωσαν την πρόδωσαν της έσβησαν την λαύρα τώρα την έχω ακλάδευτη να γίνει αγριάδα

Μαντινάδα: Μη σου περάσει από το νου…

Μη σου περάσει από το νου πως έχω γίνει άλλος γιατί ο πόνος γίνεται πάντοτε πιο μεγάλος

Μαντινάδα: Εμένα με “φερε ο Θιος, για…

Εμένα με “φερε ο Θιος, για ένα σκοπό και μόνο - να δοκιμάζει απάνω μου κάθε καινούργιο πόνο

Μαντινάδα: Χαρές κι αν έχει η ζωη…

Χαρές κι αν έχει η ζωη εγω δεν εχω πάρει, πάντα με θέλει η μοίρα μου μαυροποκαμισάρη

Μαντινάδα: Ποιος είδε άντρα ευαίσθητο, στο χωρισμό…

Ποιος είδε άντρα ευαίσθητο, στο χωρισμό να κλαίει - να βγάνει η πέτρα εμιλιά και σώπα να του λέει

Μαντινάδα: Πάντα στους δυνατούς ο Θιος τα…

Πάντα στους δυνατούς ο Θιος τα βάσανα τα δίνει - γιατί στ’ς αδύνατους ποτέ δεν έχει εμπιστοσύνη

Μαντινάδα: Πως θα μου “γιάνουν τη πληγή…

Πως θα μου “γιάνουν τη πληγή όλοι οι γιατροί μου λένε, κι ύστερα γιάιντα τα θωρώ τα μάτια τους και κλαινε.

Μαντινάδα: Οταν γυρίσεις και με δεις, κατάματα…

Οταν γυρίσεις και με δεις, κατάματα μικρή μου - ο πόνος φεύγει απ” τη καρδιά και παγουδιά η πληγή μου

Μαντινάδα: Άρχισε πάλι η χαρά, να “ρχεται…

Άρχισε πάλι η χαρά, να “ρχεται λίγη   λίγη - κάνω στην άκρη τους καημούς, να μη τους δει και φύγει.

Μαντινάδα: Πονώ και κάνω πως γελώ κλαιω…

Πονώ και κάνω πως γελώ κλαιω μα δεν το δείχνω, τση μοίρας αποκλειστικά τσ” ευθύνες μόνο ρίχνω.

Μαντινάδα: Οτι μ” αρέσει κι αγαπώ, είναι…

Οτι μ” αρέσει κι αγαπώ, είναι στα ξένα χέρια - γι” αυτό και με τη τύχη μου, είμαστε στα μαχαίρια

Μαντινάδα: Γεύγομαι πόνους δε μιλώ δειπνώ καημούς…

Γεύγομαι πόνους δε μιλώ δειπνώ καημούς δεν κλαίω κάδρο βαστώ το αναστεναγμό μ’ ανθρώπου δεν το λέω

Μαντινάδα: Το θέμα που μ’απασχολεί και κρυφομαραζώνω…

Το θέμα που μ’απασχολεί και κρυφομαραζώνω είναι η πληγή τσ’αγάπης σου και κάθε μέρα λιώνω

Μαντινάδα: Κόντρα θα πάω στο βοριά Που…

Κόντρα θα πάω στο βοριά Που η μοίρα έστειλέ μου Δεν τον τρομάζει τον αετό Η ταραχή τ’ανέμου